Mechanizm działania wielu leków hipotensyjnych (np. inhibitorów konwertazy angiotensyny — ACE-I, antagonistów wapnia — A-Ca2+) na ścianę naczyń krwionośnych jest stosunkowo dobrze poznany, natomiast wpływ diuretyków stanowi nadal przedmiot intensywnych badań.
Celem pracy było określenie bezpośrednich i pośrednich mechanizmów działania środków moczopędnych na ścianę naczyń krwionośnych w aspekcie leczenia nadciśnienia tętniczego. Na podstawie dostępnych danych z piśmiennictwa określono potencjalne korzystne lub niekorzystne mechanizmy działania naczyniowego różnych grup diuretyków (diuretyków pętlowych, środków tiazydowych, antagonistów receptorów aldosteronu i inhibitora endotelialnego kanału sodowego) w terapii nadciśnienia tętniczego.