Podstawy diagnostyki kardiologicznej u dzieci

Dziecko z problemami kardiologicznymi wymaga szybkiego zdiagnozowania celem ustalenia metod leczenia i rokowania. Najcięższym przebiegiem charakteryzują się wady przewodozależne, w których zagrażające życiu objawy ujawniają się w pierwszych dniach życia. Wady przeciekowe serca wymagają szybkiego zdiagnozowania ze względu na możliwość wystąpienia niewydolności serca i/lub nieodwracalnego nadciśnienia płucnego. W wadach ze zmniejszonym przepływem płucnym bezpośrednie zagrożenie dla życia dziecka wynikać może z napadów anoksemicznych, mogą one również spowodować uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego i upośledzenie rozwoju psychofizycznego. Istotne hemodynamicznie wady serca z utrudnieniem odpływu z komór prowadzą do niewydolności skurczowej serca, mogą być także przyczyną nagłych zgonów w przebiegu niedostateczności wieńcowej i zaburzeń rytmu. Również ciężkie zaburzenia rytmu bądź przewodnictwa, kardiomiopatie, choroby zapalne przebiegające z zajęciem serca stwarzają potencjalne zagrożenie dla życia lub prawidłowego rozwoju. Prawidłowo zebrany wywiad i badanie przedmiotowe uzupełnione pomiarem ciśnienia krwi, badaniem EKG i ECHO w większości przypadków pozwala na ustalenie rozpoznania. Istnieje wiele innych technik obrazowania serca i naczyń oraz oceny hemodynamiki, jednak powinny być one wykorzystywane w wyspecjalizowanych oddziałach lub klinikach kardiologicznych.