Ze względu na zagrożenie dla zdrowia i życia w 1998 roku Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała otyłość za jednostkę chorobową. Podstawę jej leczenia stanowi indywidualnie dobrana dieta, pozwalająca na uzyskanie ujemnego bilansu energetycznego oraz wysiłek fizyczny. Od kilkunastu lat zarówno w Polsce, jak i na świecie wzrasta zainteresowanie dietami niskowęglowodanowymi o wysokiej zawartości tłuszczów lub białek. W tzw. diecie Atkinsa i jej polskiej odmianie - diecie Kwaśniewskiego - zaleca się nieograniczone spożycie tłuszczów pochodzenia zwierzęcego z jednoczesnym zmniejszonym spożyciem warzyw, owoców i błonnika, co jest sprzeczne z zaleceniami międzynarodowych towarzystw naukowych. W 2003 roku opublikowano wyniki randomizowanych badań oceniających skuteczność diety niskowęglowodanowej i jej wpływ na parametry metaboliczne. Praca ta zawiera analizę rezultatów badań oraz efektów ogólnoustrojowych wynikających ze stosowania diety z ograniczeniem węglowodanów. Mimo skuteczności dotyczącej krótkotrwałej utraty masy ciała nie można bezpiecznie rekomendować tego rodzaju diet, ponieważ dotychczas nie przeprowadzono długofalowych obserwacji dotyczących wpływu diety niskowęglowodanowej na ryzyko wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego.