Przewlekłe powikłania cukrzycy mają związek przede wszystkim ze zmianami w dużych i małych naczyniach tętniczych oraz włóknach obwodowego i autonomicznego układu nerwowego. Przez wiele lat uważano, że cukrzyca typu 2 (DM2, diabetes mellitus type 2) nie predysponuje do osteoporozy, ponieważ gęstość mineralna kości (BMD, bone mineal dentisity) u chorych na DM2 jest najczęściej prawidłowa lub nawet zwiększona. Wyniki dużych badań populacyjnych wskazują jednak, że u chorych na DM2 istnieje znacznie zwiększone ryzyko złamań kości, przede wszystkim kości udowej (o 70%). Wyniki tych badań sugerują, że w DM2 wzrost ryzyka złamań jest niezależny od BMD. W tej grupie chorych często współistnieją zaburzenia widzenia spowodowane cukrzycową chorobą oczu, neuropatia obwodowa, nadciśnienie tętnicze, hipotonia ortostatyczna (z powodu neuropatii autonomicznej i/lub przyjmowanych leków hipotensyjnych) oraz choroba niedokrwienna naczyń mózgowych, serca i kończyn dolnych — stany predysponujące do upadków.