Wpływ awarii w Czarnobylu na występowanie nowotworów tarczycy - stan po 20 latach

Wybuch, jaki miał miejsce w elektrowni atomowej w Czarnobylu w 1986 roku, spowodował uwolnienie do atmosfery znacznych ilości izotopów promieniotwórczych, w tym jodu, wzbudzając tym samym obawy dotyczące możliwości zaburzeń struktury i funkcji gruczołu tarczowego, a szczególnie schorzeń nowotworowych. Według niektórych szacunków w następstwie awarii nastąpiło 700 zgonów z powodu raka tarczycy na terytorium Rosji, Ukrainy i Białorusi.
W niniejszej pracy omówiono występowanie raka tarczycy w różnych regionach świata, a szczególnie na najbardziej skażonych terenach Ukrainy i Białorusi. Zwrócono uwagę na zależność między dawką promieniowania jonizującego na tarczycę a rozwojem raka. W badaniach przeprowadzonych w Mińsku stwierdzono 40-krotny wzrost liczby zachorowań na raka tarczycy w latach 1986-1994 w porównaniu z okresem 1977-1985. Dane z innych krajów również wskazują na zwiększenie zapadalności na nowotwory tarczycy po awarii w Czarnobylu w dalszym ciągu omawia się wpływ czynników, takich jak możliwości diagnostyczne, poziom opieki medycznej oraz czynniki socjalne i środowiskowe, głównie stężenie jodu w wodach i glebie. W pracy omówiono również wyniki badań z zakresu biologii molekularnej w rakach, między innymi translokację RET - RET/PTC1 u dorosłych i RET/PTC3 u dzieci oraz ekspresję Axl i Gas6.
Dyskusji poddano także inne schorzenia tarczycy, wiązane z oddziaływaniem promieniowania jonizującego po awarii w Czarnobylu, między innymi wole guzkowe, torbiele, zaburzenia funkcji tarczycy i zaburzenia immunologiczne.
Wyniki badań z regionów bliskich Czarnobyla nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju białaczki, chłoniaków ziarniczych i nieziarniczych w latach 1986-1996. W pracy omówiono ponadto epidemiologię schorzeń tarczycy w Polsce.
Słowa kluczowe: katastrofa w Czarnobylu, nowotwory, raki tarczycy, epidemiologia