Prawidłowo prowadzona profilaktyka przeciwzakrzepowa pozwala w istotny sposób obniżyć częstość zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Wiek podeszły stanowi zarówno czynnik ryzyka takich zdarzeń, jak i predysponuje do zwiększonego ryzyka powikłań krwotocznych. Decyzja dotycząca właściwego postępowania leczniczego wobec osób w starszym wieku wymaga dużego doświadczenia i wnikliwej oceny całokształtu obrazu klinicznego. W niniejszej pracy przedstawiono trzy przypadki kliniczne obrazujące omawianą problematykę.
słowa kluczowe: profilaktyka przeciwzakrzepowa, wiek starszy, powikłania