Wraz z zaawansowaniem wieku starszego zwiększa się korzystanie ze świadczeń zdrowotnych, pielęgnacyjno-opiekuńczych i socjalnych. Wynika to przede wszystkim z rosnącej z wiekiem częstości chorób przewlekłych oraz niepełnosprawności fizycznej i psychicznej. Profil chorobowości osób w starszym wieku wymusza długoterminowy charakter świadczenia opieki. Naturalnym oparciem dla niesprawnych osób starszych jest opiekun rodzinny, który zazwyczaj przez wiele lat pełni równolegle kilka funkcji. Przede wszystkim ponosi bezpośredni ciężar opieki w sferze emocjonalnej i wysiłku fizycznego, organizuje bądź nadzoruje opiekę, a często również pośredniczy między świadczeniodawcami usług formalnych a starszym krewnym.