Aspekty neurologiczne rozpoznawania i różnicowania okresowych zaburzeń przytomności

Termin świadomość używany jest w piśmiennictwie w dwojakim znaczeniu (conscientia — sumienie). Traktowany jest w znaczeniu społeczno-historycznym, określa wówczas najwyższy stopień rozwoju psychiki, pojawiający się dopiero u człowieka. W naukach przyrodniczych oznacza „towarzyszące zjawiskom psychicznympoczucie ich przeżywania”. Uważa się, że gdy „światło świadomości jest wysycone”, jest to stan normalny, nazywany przytomnością.