Obraz kliniczny miastenii: trudności diagnostyczne

Rozpoznanie miastenii na początku choroby często stwarza klinicyście duże trudności, Według danych z piśmiennictwa u około 20% chorych z potwierdzoną późniejszym przebiegiem miastenią w pierwszym roku obserwacji stawiane są błędne diagnozy. Najczęściej rozpoznaje się nerwicę, histerię, stwardnienie rozsiane, miopatię i polineuropatię.
Do najczęstszych przyczyn błędów rozpoznawczych należą:

1. nietypowy wiek zachorowania (miastenia dziecięca oraz miastenia osób w podeszłym wieku),
2. płeć: niekiedy miastenia występuje u chłopców, a w wieku starszym u mężczyzn,
3. nagły początek choroby, selektywność bloku nerwowo-mięśniowego, przejawiająca się klinicznie objawami izolowanymi tylko do poszczególnych grup mięśniowych.

Należy również pamiętać o występowaniu niekiedy zaburzeń oddechowych u ludzi dotychczas zdrowych, po zabiegach chirurgicznych z użyciem środków kuraropodobnych. Zaburzenia takie mogą być początkiem miastenii. Ważna jest również prawidłowa diagnostyka miastenii noworodków, wymagającej nierzadko podawania leków cholinergicznych, a często nierozpoznawanej.
Słowa kluczowe: miastenia, miastenia dziecięca, miastenia oczna, miastenia noworodków