Wyróżnia się wiele rodzajów alergii, np.:
1) alergia kontaktowa (kontakt z pewną substancją)
2) alergia na białko
3) alergia na kurz domowy
4) alergia na mleko krowie
5) alergia na robaki (w inwazjach pasożytniczych)
6) alergia polekowa (np. na penicylinę, lidokainę)
7) alergia pokarmowa
8) alergia z zimna (objawy spowodowane są działaniem zimna)
Objawy alergii mogą być miejscowe (najczęściej) lub ogólnoustrojowe.
Do objawów miejscowych zaliczamy między innymi:
1) oczy - zaczerwienienie, łzawienie, swędzenie, zapalenie spojówek
2) nos - obrzęk i nieżyt błony śluzowej, wyciek wydzieliny, kichanie, uczucie drapania
3) skóra - różne postacie wysypek, pokrzywek, swędzące zmiany skórne
4) drogi oddechowe - nawracające zapalenie oskrzeli oraz górnych dróg oddechowych; skurcz oskrzeli powodujący świsty, uczucie trudności w oddychaniu może w następstwie prowadzić do ataku astmy
Jeśli stwierdzasz u siebie któryś z wymienionych objawów w zakładce "Podstawowe objawy", kup w aptece środek przeciwalergiczny dostępny bez recepty. Jeśli leki te nie pomogą, zgłoś się do specjalisty alergologa, ponieważ lekceważenie dolegliwości i brak leczenia może doprowadzić do rozwoju astmy oskrzelowej.
Bardzo dużą rolę w rozpoznaniu choroby odgrywa wywiad. Umożliwia on ustalenie zależności między narażeniem na alergeny a obecnością objawów.
Ważnym badaniem są testy skórne, które wykonuje się w celu wykrycia, na jaki alergen i w jakim stopniu pacjent jest uczulony. Testy te mogą być skaryfikacyjne lub śródskórne:
1) test skaryfikacyjny polega na naniesieniu antygenu na wcześniej zadrapaną skórę przedramienia lub pleców,
2) podczas testu śródskórnego antygen wstrzykiwany jest pod skórę.
Wyniki odczytuje się po 15 minutach, mierząc średnicę otoczki rumieniowej.
Należy pamiętać, żeby co najmniej 5 dni przed badaniem odstawić wszelkie leki antyalergiczne, ponieważ obniżają one odpowiedź organizmu na antygen.
Lekarz może także wykonać:
1) próby ekspozycyjne - wdychanie aerozolu zawierającego określony antygen,
2) oznaczanie poziomu IgE - wzrost poziomu w chorobach alergicznych.
1) Czy z alergii można się wyleczyć?
Alergia jest przewlekłą chorobą, z której nie można się wyleczyć, ale można złagodzić jej objawy. Najlepszym sposobem na dobre samopoczucie jest unikanie alergenu. Często jednak jest to niemożliwe, np. przy alergii na kurz lub pyłki traw. Wtedy stosujęe się immunoterapię, czyli odczulanie. Polega ona na podawaniu podskórnie roztworu rosnących dawek alergenu. Organizm powoli przyzwyczaja się do alergenu i dolegliwości ustępują lub ulegają wyraźnemu zmniejszeniu. Zazwyczaj podaje się około 10 zastrzyków.
2) Do czego może prowadzić nieleczona alergia?
Nieleczona alergia znacznie obniża komfort życia oraz może prowadzić do rozwoju astmy oskrzelowej.
3) Czy alergię dziedziczy się genetycznie? Czy można zabezpieczyć przed nią dzieci?
Alergia jest chorobą uwarunkowaną genetycznie. Ryzyko pojawienia się choroby u dziecka można ocenić w zależności od tego, czy jedno, czy dwoje rodziców ma alergię. Oczywiście najmniejsze ryzyko występuje, gdy oboje rodzice są zdrowi, ale to również nie wyklucza alergii u dziecka. Ryzyko wzrasta również, gdy dziecko narażone jest na czynniki alergizujące, np. mleko krowie, sierść, alergizujące pokarmy, dym papierosowy.
4) Jestem alergikiem uczulonym na pyłki roślin. Gdzie mogę sprawdzić aktualny kalendarz pyleń?
Kalendarz pyleń i komunikaty dla alergików można znaleźć na stronie: www.astma.edu.pl
5) W prasie pojawiają się reklamy odczulania niekonwencjonalnego, np. akupunktura, homeopatia? Czy są to metody skuteczne?
Naczelna Rada Lekarska i Polskie Towarzystwo Alergologiczne uważają te metody za nieskuteczne.
6) Czy do lekarza pneumonologa lub alergologa trzeba mieć skierowanie?
Tak, jest ono wymagane. Wystawia je lekarz rodzinny.